تو مضنوني به عشق من

تمام ارزوهامون دارن از ياد تو ميرن

دلم ميگيره از چشمات

که اشکامو نمبينه

تمام لحظه هاي من  دوباره بي تو غمگينه

اميد و دل خوشيم اينه يک لحظه بودن با تو

چه ميدوني از احساسم که انکار ميکني عشقو

چه ميدوني از اين روزا

از اين روزاي باروني  . . .

منو باش دارم از چي برات ميگم

تو که با من نميموني ! .  .

من ازادم ازاين دنيا به عشق تو  چه پابندم

ميدونم اخر راهيم ولي چشمامو ميبندم

برام دلواپسي داره به ياد اوردن چشمات

دارم ميرم که با عشقم دوباره نشکنه دنيات

دلم ميگيره از حرفات تو مضنوني به عشق من

تمام ارزوهامون دارن از ياد تو دارن ميرن

بگید بباره بارون

دلم هواشو کرده

بگید تموم شدم من

بگید که بر نگرده

بهش بگید چه کردم

بهش بگید بریدم

نه اون به من رسیدو

نه من به اون رسیدم

بگین به زیر بارون

خراب و درب و داغون

از آدما فراری

از عاشقا گریزون

بذار کسی نبینه

غرور گریه هامو

 بذار کسی نفهمه

غم تو خنده هامو

یه داغ سخت سختم

یه باغ بی درختم

سپیدگی سپارم

سیاه روز بختم

تنم داره می لرزه

تو این هوای خلوت

گاهی نداشتن دل به داشتنش می ارزه

تقدیم به کسانی که عشق واقعی رو تجربه کردن

خدایا! مرا از خود مران ، مرا به خودم وا مگذار.
خدایا! دلم تنگ است برای هم صحبتی با تو. مرا در خودم غرق مکن. نگذار که در مرداب خود پرستی ام دست و پا زنم.
خدایا! لذت با تو بودن را با لذت غرق در گناه از من مگیر. خدایا! طعم عبادت خالصانه ات را بر من بچشان و بر من نور رحمتت را بیفشان.
خدایا! قلبی ده که جز یادت هیچ چیزخشنودش نکند. خدایا! سری ده که جز فکر تو در آن نباشد. خدایا! دستی ده که جز فرمان تو نبرد. خدایا! پایی ده که جز به راه تو نرود. خدایا! زبانی ده که جز کلام تو هیچ نگوید. چشمی ده که جز بزرگیت هیچ نبیند. گوشی ده که جز سخن تو هیچ به جان نگوید.
خدایا! بر من لطفت را بباران. خدایا! اگر گناهان من به اندازه ریگ بیابان باشد ولی لطف و رحمت تو بیشتر از گناهان من است. می دانم که مرا بارها و بارها بخشوده ایی و من بارها و بارها توبه ی خود شکسته ام. اما چه کنم که من بنده ی خطاکارم و تو خدای خطاپوش. چه کنم که اگر خدایم نبودی هرگز خطا نمی کردم که چون تویی مهربان، در تمام عالم نیست که از من درگذرد.
خدایا! مرا به حال خود مگذار. مرا در این نیستیم تنها نگذار. بگذار که هستی ام را در تو پیدا کنم. بگذار که این وجود فانی ام را به وجود پاینده تو زنده نگه دارم.
خدایا! مرا از مرحمتت محروم مگردان. مرا با تمام بدی هایم ببخشای و مرا از وجود پر مهرت محروم نکن.
خدایا! تو می دانی که من محتاج توام می دانی که جز تو کسی را ندارم می دانی که هر لحظه به تو نیازمندم، پس دستم را بگیر و یاریم ده که تو را فرمان بردار باشم و تو را به شایستگی بندگی کنم. و هیج وقت هیج وقت تو را از یاد نبرم.